Zelf was ik niet thuis op het grote moment maar onze L. wel. Ze was dan ook speciaal voor de vlinders thuisgebleven. Dus toen ik thuiskwam, zaten de poppen, de rupsen en de eitjes netjes in een grote bak. Ze had zelfs al suikerwater klaargemaakt voor de poppen.... Heel erg lief bedoeld.
We hebben nog even wat aanpassingen moeten maken aan de bak, aangezien de nieuwsgierige rupsen tussen het deksel en de bak doorkropen, maar na een aantal blaadjes kool neer te hebben gelegd, bleven de rupsen netjes onderin de bak.
De kinderen hebben er op handen en voeten voor gezeten. L. was met een kwastje en een lepel in de weer om de rupsjes naar de goede plek te leiden. Verbazing alom toen bleek dat de poppen konden bewegen wanneer ze zachtjes gekieteld werden met het kwastje. Ze vielen van de ene verwondering in de andere. Nog even wachten en dan gaat het echte grote verwonderen gebeuren. Een pop die openbarst en waar een 'wonderschone vlinder' uitkomt, zoals L. dat noemt. Wonderschoon, en dat is ie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten